Wyszukaj w serwisie:


odkurzacze centralne
wnętrza

budowa

wokół domu

znajdź nas na facebook

Nietendencyjny przegląd pokryć dachowych

16 Lutego 2011
fot. Roben
fot. Roben
Zapoznając się z ofertą handlową producentów pokryć dachowych, napotykamy na wyjątkowo bogaty wybór produktów. Obecnie w Polsce dostępne są wszelkie rodzaje  i systemy pokryć przeznaczonych na dachy. To co jest na rynku światowym jest dostępne i u nas. Jak zawsze w obliczu obfitości rodzą się wątpliwości i pytania; co byłoby najlepsze w przypadku naszego domu?

Interesując się filozofią pojąłem, że mało jest prawd nie do obalenia, poza tzw. prawdami wielkimi. Do prawd wielkich z pewnością należy fakt, że
mamy najlepszych pilotów i maszynistów. W branży budowlanej nie jest już tak prosto. Każdy chwali swój wyrób i trudno z tym polemizować, ponieważ trzeba by posiadać ogromną wiedzę na dany temat. Osobiście bardziej wierzę tym producentom, którzy nie żałują pieniędzy na ładne modelki. Wiem, że jest to podejście tendencyjne, gdyż przyjęto odgórnie, że budowniczy to Bob, a nie jego żona. Z powyższych przemyśleń wynika taki pożytek, że poniższy artykuł jest wyłącznie opisem pokryć dachowych z wyszczególnieniem ich najistotniejszych cech, a nie próbą wskazania najlepszego.

Decydując się na konkretne pokrycie dachowe, powinniśmy wziąć pod uwagę, oprócz kwestii estetycznej i finansowej, jego ciężar, wzmacniając odpowiednio więźbę dachową. Pokrycie dachówką na tzw. dublet może ważyć do 80 kg na metr kwadratowy. Informacja taka jest bardzo istotna min. dla firm wytwarzających gotowe prefabrykowane konstrukcje dachowe. Zmiana rodzaju pokrycia w ostatniej chwili może spowodować utratę gwarancji na więźbę lub wręcz katastrofę budowlaną. Dlatego decyzja o tym jak i czym ma być pokryty nasz dom powinna być przemyślana i podjęta jeszcze w fazie projektowej.

Dachy z blachy
Minęły już czasy, kiedy blaszane dachy pokrywały się rdzawym nalotem. Stosowane obecnie domieszki do blachy stalowej wydłużyły jej trwałość nawet do 100 lat, przesuwając tym samym ciężar remontu dachu na wnuki. Najczęstsze dodatki uszlachetniające blachę to cynk, stop cynku i aluminium z tendencją przewagi cynku. Wadą pokrycia blachą cynkowaną jest wrażliwość takiej powłoki na zarysowania i słabe trzymanie się na niej farb. Jeśli już mamy mieć dach z blachy cynkowej, to zrezygnujmy z malowania jej na inny kolor.
Innym rodzajem zabezpieczenia blachy dachowej jest powlekanie jej po pierwsze stopem cynkowo-aluminiowym, następnie akrylem i kolejnymi warstwami np. poliestrem lub puralem czy plastizolem. Tak zabezpieczone warstwowo blachy charakteryzują się dużą odpornością na zarysowania, czynniki chemiczne i utratę koloru. Jeśli blacha trapezowa lub falista nie pasuje do budynku, można sięgnąć po blachodachówki o kształtach imitujących dachówkę ceramiczną, gont lub łupek. Rdzeniem takiej dachówki jest blacha stalowa cynkowana. Posiada ona ok. siedem warstw zabezpieczających. Ostatnią warstwą może być posypka z kruszywem skalnego powleczona żywicą akrylową. Żywica akrylowa zabezpiecza dachówkę przed porastaniem glonami i grzybami.
Blachodachówka nadaje się na dachy o pochyleniu połaci powyżej 12º. Kolorystyka dachówek jest wystarczająca, aby zaspokoić oczekiwania klientów.
Co przemawia za wyborem blachy? Z pewnością atutem blachy dachowej jest jej uniwersalność, nadaje się na każdy rodzaj dachu, daje się formować i zapewnia pewne połączenia. Istnieje możliwość zamówienia blachy na wymiar, co oszczędza pracy i eliminuje straty w postaci odpadów. Bez względu na to, jaką blachę wybierzemy na dach, zadbajmy o odpowiednią izolację i wentylację od strony spodniej, zwłaszcza, gdy poddasze jest mieszkalne.
Dla osób wymagających i gotowych ponieść wyższe koszty przy zakupie blachy dachowej trzeba wspomnieć o blasze aluminiowej powlekanej, której trwałość szacuje się na ok. 70 lat i miedzianej, której trwałość ocenia się na lat 300 .
Chciałbym na zakończenie tematu blach przytoczyć niezależną opinię górala, który zapytany, dlaczego na jego dachu jest blacha a nie gonty, odrzekł: „Tego Panie nawet atom nie rusy.”

Pokrycia bitumiczne
O ile blachy mają wiele zalet, to pokrycia bitumiczne wydają się równie dobre, pomimo pokutujących z dawnych lat złych skojarzeń co do ich jakości. Papa jako pokrycie dachowe ma już 200 lat tradycji. Postęp technologiczny, jaki dokonał się w wytwarzaniu papy, dał doskonałą jakość, co przekłada się jednocześnie na trwałość tego pokrycia. Bitumiczne pokrycia dachowe, ze względu na swoje właściwości i możliwości zastosowania, są popularnymi materiałami budowlanymi. Ich trwałość szacuje się nawet na kilkadziesiąt lat, nie sprawiają także trudności podczas układania dachów o skomplikowanych kształtach. Wspólną cechą, od której wzięła się nazwa omawianych poniżej materiałów jest użycie do produkcji wodoszczelnej masy asfaltowej czyli bitumu.
Do grupy pokryć bitumicznych zaliczamy:
  • papy
  • dachówki bitumiczne (gonty bitumiczne)
  • bitumiczne płyty faliste
  • pokrycia bezspoinowe, czyli powłoki bitumiczne.
 
Papy dachowe są nasączone masami bitumicznymi, materiał tak spreparowany jest szczelny, odporny na starzenie oraz działanie niskich i wysokich temperatur oraz promieni UV. W zależności od rodzaju użytego bitumu, pokrycie jest mniej lub bardziej trwałe, ale zawsze pewne w zakresie lat przewidzianych przez producenta.
Na rynku oferowane są następujące typy mas asfaltowych:
  • Bitum modyfikowany polimerami. Masa bitumiczna jest wzbogacona polimerem określanego skrótem APP lub SBS. Modyfikowany w ten sposób asfalt ma wysoką odporność na starzenie, działanie wysokich i niskich temperatur oraz związków chemicznych. Jest mało wrażliwy na działanie promieni UV, wytrzymały na odkształcenia. Ten rodzaj pokrycia jest elastyczny i łatwo się go układa w załomach dachu, gdzie bardzo ważna jest szczelność połączeń.
  • Bitum modyfikowany mineralnie. Zawiera mączkę chlorytowo-serycytową, która poprawia odporność na starzenie i działanie promieni UV.
  • Bitum oksydowany zwany utlenianym. Masa bitumiczna poddawana jest nadmuchowi sprężonego gorącego powietrza lub pary wodnej. W ten sposób otrzymuje się dobre parametry temperatury mięknienia i łamliwości. Utlenianie asfaltu przeciwdziała kruszeniu się powłoki. Asfalt oksydowany zachowuje dobre parametry w przedziale ok. 0º do 70 º

Nowoczesne papy składają się z kilku warstw. Warstwy nośna to osnowa. Decyduje ona o właściwościach mechanicznych papy, czyli odpowiada za elastyczność i wytrzymałości na rozciąganie. Najczęściej na osnowę składa się włókno szklane, włóknina poliestrowa, folia z tworzyw sztucznych lub w przypadku pap tradycyjnych - tektura. Kolejną warstwą jest przeciwwilgociowy asfalt, następnie folia antyadhezyjna - warstwa spodnia papy, która chroni zwiniętą papę przed sklejeniem się. Warstwa wierzchnia to posypka wykonana z talku, piasku lub łupków, mączki chlorytowo-serycytowej. Chroni ona przed nadmiernym nagrzewaniem i promieniami ultrafioletowymi. Dzięki temu pokrycie jest trwalsze,
odporniejsze na starzenie i mniej narażone na uszkodzenia. W zależności od domieszki, posypki nadają papom różne kolory.

Inną odmianą papy są gonty bitumiczne, które lepiej nadają się na dach domu ze względów estetycznych. Gonty produkowane są ze zmodyfikowanej papy bitumicznej o osnowie wykonanej na bazie włókna szklanego. Spodnią warstwę pokrywa drobnoziarnista posypka (piasek kwarcowy, talk lub inny materiał sproszkowany) albo folia z tworzywa sztucznego. W ten sposób zabezpiecza się elementy ułożone na sobie, przed sklejaniem się podczas składowania. Dzięki paskom klejącym umieszczonym na spodzie, w wyniku nagrzewania przez słońce, gonty bitumiczne po ułożeniu samoistnie się sklejają. Proces ten nazywa się wulkanizacją. Wierzchnia warstwa to gruboziarnista posypka mineralna, barwiona na różne
kolory. Może być również odpowiednio cieniowana, dając wrażenie trójwymiarowości pokrycia. Rzadziej stosuje się na tą warstwę koloryzującą folię metalizowaną. Warstwa wierzchnia gontów, obok walorów estetycznych, uodparnia papę na działanie czynników atmosferycznych.
Dachówki-gonty bitumiczne są łatwe w układaniu. Podłoże pod nie powinno być pełne, wykonane z desek lub materiałów drewnopochodnych, na przykład płyty wiórowej V-100 lub OSB czy sklejki wodoodpornej. Powierzchnia poszycia musi być równa i sucha - wilgotność nie może przekroczyć 21%. Deski poszycia należy zaimpregnować środkiem grzybobójczym i ognioochronnym. Na powierzchnię 1 m² układa się od 6 do 9 pasów dachówki. Do montażu dachówek bitumicznych potrzebne są: młotek lub zszywacz, miarka, szczotka dekarska, poziomnica, nóż lub nożyce dekarskie, listwa do docinania, szpachelka, klej albo kociołek do podgrzewania lepiku.

Kolejną odmianą pokryć na bazie papy są bitumiczne płyty faliste. Rdzeniem płyty jest osnowa z włókien celulozowych lub organicznych, które nasyca się masą asfaltową i maluje jednostronnie farbą. Aby płyta uzyskała falisty kształt, osnowa poddana jest procesowi walcowania (zafalowania). Płyty bitumiczne są materiałem elastycznym i odpornym na działanie grzybów oraz substancji chemicznych zawartych w powietrzu. Takie pokrycie dachowe dobrze tłumi dźwięki, nie gnije i nie utlenia się. Najczęściej spotykane kolory to: niebieski, zielony, czerwony, brązowy oraz czarny. Płytami można pokrywać dachy skośne, jedno, dwu i wielospadowe, a także łukowe - nawet o promieniu krzywizny 5 do 9 m. Na dachach o spadku od 5º -10º, pod pokrycie wymagane jest pełne deskowanie, wodoodporne płyty dachowe albo sklejka. Powyżej 10º nachylenia połaci, płyty mocuje się bezpośrednio na łatach. Na dachach o małych spadkach płyty bitumiczne mogą być stosowane jako podkład pod dachówki ceramiczne i betonowe. Montuje się je w zastępstwie pełnego deskowania z warstwą papy. Ze względu na mały ciężar płyty bitumiczne można układać na "starej" więźbie dachowej bez wzmacniania jej.
Bitumiczne płyty faliste można łączyć z płytami falistymi z PCV, tworząc przy tym ciekawe aranżacje wizualne. Przeźroczyste, przyciemniane na szaro lub brązowo płyty z tworzyw sztucznych doskonale nadają się do doświetlenia garażu, warsztatu czy werandy.
Do montażu płyt bitumicznych potrzebne są podstawowe narzędzia: młotek, ręczna piła lub pilarka, sznurek i poziomnica. Płyty mocuje się na łatach za pomocą gwoździ z łebkami polietylenowymi lub gwoździ z wodoszczelną podkładką i kapturkiem.

Pokrycia bezspoinowe to masy asfaltowo-kauczukowe, poliuretanowe. Ten rodzaj pokrycia jest rzadko stosowany w budownictwie indywidualnym. Masy takie rozprowadza się na matach z włókien szklanych lub siatkach z poliamidu na podłożach betonowych, deskowanych, blaszanych na dachówkach. Jest to dobra metoda na szybki i solidny remont pokrycia dachu, jednakże mało estetyczna.

Pokrycia cementowe
Trwałym i stosunkowo niedrogim pokryciem dachowym są dachówki cementowe. W formie podobne są do dachówek ceramicznych, w treści od nich zasadniczo odmienne. Dachówki cementowe produkuje się z mieszaniny cementu, piasku o odpowiedniej granulacji i 85% zawartości kwarcu. Kolor finalny otrzymuje się przez dodanie pigmentu, najczęściej tlenków żelaza. Dachówki malowane są również farbami na bazie akrylu. Powłoki nakładane dwukrotnie w sposób skuteczny zabezpieczają dachówki przed mrozem, wilgocią i porostami. Gładka powierzchnia dachówek cementowych sprawia, że osady nie mają punktu zaczepienia. Dachówki z cementu mają tą zaletę, że będąc łudząco podobne do ceramicznych, ważą mniej i są tańsze. Ich trwałość liczona jest nawet do 100. lat, a waga metra kwadratowego oscyluje ok. 35 do 50 kg.
Ciekawą propozycją wśród dachówek cementowych są płytki dachówkowe włókno-cementowe. Ich atutem jest waga: 15-18 kg/m². W skład takiego pokrycia wchodzi 70% cementu i 30% włókien zbrojących. Dachówki wytrzymują na dachu około 70 lat.
Jakość dachówek cementowych dobrych producentów ocenia się na równi z dachówkami ceramicznymi, ale jeśli cementopochodne dachówki nie spełniają naszych oczekiwań estetycznych, możemy sięgnąć po szeroki wachlarz dachówek ceramicznych.
 
Dach ceramiczny
Dach ceramiczny ma nie tylko niezaprzeczalne walory estetyczne, ale jest również symbolem budownictwa ekologicznego. Chociaż dachówka ceramiczna zaliczana jest raczej do produktów ekskluzywnych, w Polsce staje się coraz częściej stosowanym materiałem dekarskim. Dachówki ceramiczne należą do najstarszych pokryć dachowych - stosowane były już w średniowieczu. Nie dość, że do dzisiejszych czasów nie straciły na popularności, to nadal zapewniają najdłuższą żywotność dachu. Znakomicie sprawdzają się wszędzie tam, gdzie występują duże opady śniegu. Pokrycia ceramiczne są ciężkie - 1 m² może ważyć od 45 do 65 kg. Pozostałe pokrycia, takie jak blaszane, z pap czy z tworzyw sztucznych są od nich kilkakrotnie lżejsze.
Podstawowym surowcem do produkcji dachówek ceramicznych jest glina. Recepturę masy plastycznej, a także wymiary dachówek, określają Polskie Normy. Na ogół w skład masy, oprócz gliny o bardzo małej zawartości margla, wchodzą dodatkowe komponenty poprawiające jej jakość (składniki uszlachetniające, jak np. kwarc, mączka ceglana). Przygotowanie masy plastycznej polega na rozdrobnieniu i rozmieszaniu składników, homogenizacji. Przed formowaniem dachówek masa jest odpowietrzana (zapewnia jej to lepszą plastyczność). Formowanie odbywa się metodą ciągnienia lub wytłaczania. Metoda ciągnienia polega na wyciskaniu na prasach (zakończonych odpowiednim profilem) pasm masy, które następnie są krojone na dachówki. W drugiej metodzie dachówki tłoczy się na prasach stemplowych. Ukształtowane dachówki po wysuszeniu wypalane są w piecu w temperaturze 900-1200 °C. Obróbka termiczna nadaje im porowatą strukturę, dzięki której mogą "oddychać" - są paroprzepuszczalne. Większość dachówek ma kolor naturalny, ale możliwe jest wytwarzanie ich z masy barwionej. Dodatkowo mogą być angobowane (powierzchnię wysuszonej dachówki przed wypalaniem powleka się płynną warstwą glinki szlachetnej, czyli iłu rozmieszanego w wodzie, zabarwionego naturalnymi tlenkami żelaza) lub glazurowane (szkliwione). Glazurowanie przeprowadza się bezpośrednio po wypalaniu. Przypomina ono angobowanie, lecz w porównaniu z angobami glazura ma większy udział domieszek szklanych, a dachówki są bardziej połyskliwe.
Wśród podstawowych typów dachówek ceramicznych można wyróżnić następujące:
holenderka (esówka), karpiówka, karpiówka zakładkowa, zakładkowa z pojedynczą lub podwójną zakładką, mnich-mniszka, klasztorna, marsylka. W Polsce największym powodzeniem cieszą się karpiówka i zakładkowa.
Obok dachówek podstawowych stosuje się rozwiązania systemowe. W system dachowy wchodzą dachówki lewe, prawe, połówkowe, gąsiory oraz inne - funkcjonalne i ozdobne - elementy uzupełniające: dachówki umożliwiające wykonanie połączeń połaci, obróbkę przejść wentylacyjnych, kominowych, okien dachowych, kominów itp. Wśród elementów systemu można znaleźć dachówki wentylacyjne (wywietrznikowe) poprawiające cyrkulacje powietrza i umożliwiające odprowadzenie wilgoci spod pokrycia oraz przeciwśnieżne zapobiegające nagłemu osuwaniu się śniegu. Są także dachówki kątowe, mansardowe i dachówki ze środkową falą wykorzystywane do krycia załamań dachów i wykonywania pokryć z przesuniętą siatką dachówek. Kliny dachowe są natomiast wykorzystywane do pokrywania powierzchni zaokrąglonych, wielokątnych, stożkowych itp., umożliwiają wykonanie przejścia z jednego w dwa rzędy dachówek (i odwrotnie).
Pokrycia ceramiczne mają wiele zalet: są bardzo trwałe (przy dobrym ułożeniu dach wytrzymuje sto i więcej lat), charakteryzują się dużą wytrzymałością, zdolnością tłumienia hałasu, odpornością na ogień, promieniowanie UV i zróżnicowane warunki atmosferyczne oraz mrozoodpornością. Mają dobre właściwości termoizolacyjne, są paroprzepuszczalne oraz nienasiąkliwe. Istotną cechą jest to, że łatwo naprawić uszkodzone fragmenty pokrycia, wystarczy wymienić pojedyncze elementy. Ceramika nie porasta mchem i innymi roślinami, przez wiele lat nie wymaga szczególnych zabiegów konserwacyjnych ani remontów, ma piękny wygląd, różnorodne kształty i bogatą kolorystykę. Kolory są trwałe i nie ulegają zmianie pod wpływem warunków atmosferycznych. Doskonale nadaje się do krycia dachów o różnej architekturze, np. wieżyczek i innych ozdobnych wykończeń. Wadą pokrycia ceramicznego jest jego wysoki koszt oraz duża waga.

Równie ekskluzywny charakter mają pokrycia naturalne, do których zalicza się gonty drewniane, osikowy wiór, łupek skalny, strzechę. Pokryte nimi dachy są piękne, zyskują specyficzny urok, nieosiągalny w przypadku pokryć prefabrykowanych.
 
Gonty
Najbardziej popularne z pokryć naturalnych są gonty. Istnieją dwa sposoby ich wytwarzania: przez szczypanie (scypanie) lub cięcie. Lepszą jakość mają gonty scypane, gdyż w czasie ich tworzenia zachowana jest struktura drewna które pęka wzdłuż słojów. Taki gont jest mniej nasiąkliwy, a tym samym trwalszy. Gont cięty piłą powinien być grubszy, co w pewien sposób może zrekompensować jego gorszą jakość. Słabym punktem pokryć z gontów są ich końcówki, w których rozpoczyna się proces degeneracji drewna. Końcówka, która nie jest schowana pod kolejną warstwą gontów, powinna być szczególnie dobrze zabezpieczona przed działaniem wilgoci.Warto przed położeniem dokonać selekcji gontów, odrzucić pęknięte, zwichrowane, z sękami – tu proszę o uwagę - gont z sękiem to pewny przeciek dachu, co prawda nie od razu, ale np. po dwóch latach. Najlepsze efekty przynosi podwójne krycie gontem. Pod gont w budynkach z poddaszem mieszkalnym stosuje się raczej pełne deskowanie, z papą, łatami i kontrłatami.
Wrogiem numer jeden takich dachów są osy, które bardzo lubią zasiedlać puste przestrzenie pomiędzy gontem a papą, efektem czego jest wygryziona papa i brak szczelności dachu.
Pod względem trwałości i szczelności trochę lepiej prezentuje się dach osikowy. Wykonane z tzw. osikowego wióra pokrycie dachowe wymaga jednak pielęgnacji i, jak każde pokrycie wykonane z drewna, nie lubi owadów, ognia i złego wykonania.
Na dach kładzie się ok. 8 do 10 warstw deszczułek przy zachowaniu przemienności przekoszenia poszczególnych warstw. Osikowy dach, w przeciwności do gontowego, zabezpiecza się po roku, kiedy spatynuje się i ułoży. Osikowy wiór można kłaść zarówno na łatach, jak i na pełnym deskowanym podłożu.
 
Strzechy
Strzechy to pokrycie dla koneserów lub wielbicieli bajkowego świata Kajka i Kokosza. Strzechy są drogie, trudne do wykonania, a przy tym mało jest godnych polecenia fachowców zajmujących się ich układaniem. Obecnie najczęściej wykonuje się strzechy z trzciny wodnej. Wadą takiego krycia jest ciężar (dochodzący do 75 kg/m²) i łatwopalność, o ile strzecha nie jest odpowiednio zabezpieczona.
Opasłość strzechy w przekroju utrudnia montaż rynien, ale nie jest to istotną wadą, gdyż problem spływającej wody z połaci dachu rozwiązany jest w ten sposób, że okap strzechy sięga daleko od ścian domu. Dostępne są również strzechy syntetyczne, czyli imitacje słomy lub trzciny. Ich zaletą jest mniejszy ciężar, większa trwałość i niepalność. Strzechy nadają się na dachy o kącie pochylenia połaci min. 35º.
 
Łupki
Alternatywą do lekkich pokryć naturalnych jest pokrycie wykonane z łupku, czyli kawałków skały osadowej. Jest to jedno z najtrwalszych i najstarszych sposobów zabezpieczenia domostwa przed opadami atmosferycznymi. Płyty łupkowe mogą mieć różne kształty, od których, między innymi, zależy rodzaj pokrycia. A rozróżnia się pokrycia takie jak: staroniemieckie, łuskowe, uniwersalne, prostokątne czy dzikie. Pomimo tego, że płytki tnie się najczęściej na rozmiary 20 x 25 cm i 40 x 60 cm, to 1 m² takiego pokrycia jest bardzo ciężki i wymaga solidnej więźby dachowej. Łupek kładzie się na dachach o pochyleniu min. 30º.

Dachy, jakie by nie były, nie lubią eksperymentów i niedbałego montażu. Generalnie na rynku nie ma materiałów dachowych, przed którymi należałoby ostrzegać. Wśród producentów panuje walka o klienta, obowiązują ostre normy jakościowe, efektem czego jest spory wybór towarów i ich wysoka jakość. Pomimo tego, zawsze jednak należy obejrzeć materiał na dach, wypytać o szczegóły ponieważ bywają domorośli „producenci” i może zdarzyć się odejście od zasady „klient nasz pan” w stronę „klient jest - dobra nasza”. W przypadku podjęcia decyzji o naturalnym dachu, należy wybrać takiego producenta, który sam kładzie dachy z własnego materiału, udziela gwarancji, a nawet serwisu polegającego na konserwacji pokrycia co kilka lat (bo są i tacy). Jednym słowem, uzyskanie własnego i porządnego dachu nad głową prostą sprawą nie jest, aczkolwiek, w obliczu rosnących cen mieszkań, jest wartą trudu alternatywą.

Dzisiejszy artykuł zakończę filozoficzną hipotezą; albowiem jeśli rzeczywistość trawiona jest przez świadomość, a ta kształtuje byt, to produktem takiej przemiany materii może być urzeczywistnienie marzenia.
Jednym słowem, pomysł na dom wzięty z marzenia, z czasem może stać się obiektywnym zmaterializowanym faktem. Dlatego powyższym uzupełnię twierdzenie Lenina, że nie tylko byt kształtuje świadomość, ale świadomość wpływa na byt. Lenina należy jednak zrozumieć, bo miał on pomysł raczej na coś innego niż budownictwo indywidualne.
 
Autor: Bartłomiej Moskal
Artykuł opublikowany w nr 1-2/2007 [13-14] dwumiesięcznika Pomysł na dom



Galeria:


powrót


Odwiedzono: 6042 razy
Opublikowano przez: Pomysł na dom
Data publikacji: 16 Lutego 2011

Podziel się    



Bruk Bet








podobne artykuły oferta eksperta






freshweb.pl | NetSoftware
2020 © Wszelkie prawa zastrzeżone stat4u